Απόσυρση και…καταδίωξη! Οκτώβριος 2017

(Αγαπητοί αναγνώστες!
Ελπίζω σύντομα να είναι έτοιμη και στη διάθεσή σας μια νέα ολόφρεσκια ιστοσελίδα, με όσο μπορώ πιο ενδιαφέροντα θέματα!)

Οι άνθρωποι που αποσύρονται από την σχέση μας αφήνουν άναυδους, κυριολεκτικά στα…κρύα του λουτρού!

Αποσύρονται και από την συναλλαγή ή την ευθύνη εν τέλει, ζητούν πάντα χρόνο για να κάνουν κάτι, υπόσχονται ολόψυχα και φυσικά καμιά υπόσχεση δεν τηρείται. Αντίθετα, κατηγορούν τον/την σύντροφο για γκρίνια, καταδίωξη, ότι τους χαλούν την ηρεμία και ανταπαντούν ξανά, υποσχόμενοι συνήθως με το θα: θα βρω δουλειά, θα αλλάξω , θα περιορίσω την οξυθυμία μου, κάνε υπομονή, όλα καλά θα πάνε!!! Κρατάνε την ελπίδα ζωντανή με υποσχέσεις που ποτέ δεν τηρούν.
Ενας άλλος τρόπος απόσυρσης είναι να ανοίγουν τις ενοχές του/της συντρόφου, ακόμα του φίλου και μετά να σιωπούν ή να πηγαίνουν σε άλλο χώρο.
Αγνώμονες .Μπορεί να λένε ασταμάτητα στον/στην φίλη που τους βρήκε δουλειά: ναι, δεν λέω, με βοήθησες να βρω δουλειά αλλά κοίτα πώς μου φέρονται, γι αυτό κι εγώ έφυγα… ναι με κέρασες καφέ, συγγνώμη κιόλας αλλά τόσο υποβαθμισμένο μέρος; Δεν ήθελα να σου το πω αλλά με αναγκάζεις. Ποτέ δεν με παίρνεις στα σοβαρά όταν σου μιλάω , γι αυτό κι εγώ φεύγω ή δεν μιλάω τί θέλεις να κάνω; ( επί γκρίνιας αυτό, ενώ δεν συμβαίνει συχνά).

Προσέξτε να μη σας βάλουν υπό τον έλεγχό τους:
εκείνος ή εκείνη που θεωρεί τον εαυτό του/της ανώτερο, που αναζητά δουλοπάροικους και αναθέτει ταπεινωτικές δουλειές όχι στους σπουδαίους φίλους του αλλά σε αυτούς που θεωρεί υποδεέστερους και τους χρήζει οπαδούς του/της
εκείνος/η που κουνά το δάκτυλο στο καθήκον και την αίσθηση χρέους:
και θα φύγεις γιατί σου προσφέρουν μια καλύτερη δουλειά αλλά πού θα αφήσεις τους γονείς σου; Μεγαλώνουν! Εδώ πιο πολύ ισχύει στα συγγενικά περιβάλλοντα. Μη χωρίσεις, σκέψου τα παιδιά, ναι σε χτυπάει, πίνει κλπ αλλά είχε άσχημα παιδικά χρόνια
εκείνος/η που σπείρουν κινδύνους και τον τρόμο για αποτυχία: σιγά που θα τα καταφέρεις, λες και δεν ξέρεις τις δυνατότητές σου ότι δεν τα καταφέρνεις γιατί ποτέ δεν προσπαθείς. Ετσι προσπαθεί μέσα από την αποτυχία να ξυπνήσει την ανασφάλεια και να τον κάνει υποχείριό του. Μόνο που και ο ίδιος μια τέτοια προσωπικότητα δεν θα την αποδεχθεί μελλοντικά.
όσοι/ες επιφυλλάσσονται για τα συναισθήματά τους, ακουμπώντας τον φόβο της απόρριψης «Αν είσαι καλός /καλή φυσικά και θα σε αγαπήσω»
Οσοι και όσες υπενθυμίζουν κάποιες χάρες που έχουν κάνει, ζητώντας ταπεινωτικά ανταλλάγματα. Ομως πολλά από τα ανταλλάγματα δεν συμψηφίζονται με τίποτα. Αν κάποιος μας βοήθησε δανείζοντάς μας ένα ποσό δεν σημαίνει ότι θα μας ζητήσει να του πλένουμε τα πιάτα τα επόμενα 10 χρόνια. Εξηγείστε πόσο ευγνώμονες είστε αλλά το συγκεκριμένο δεν θέλετε να το κάνετε
‘οσοι και όσες επικαλούνται το συναίσθημα της συμπόνοιας: “Δεν τα καταφέρνω στη δουλειά μου ενώ εσύ…Μπορείς;;; Και αμέσως μετά ουζάκια και βολτίτσες με την παρέα τους. Πείτε του ότι θα τα καταφέρει! Και αρνηθείτε ευγενικά
εκείνοι και εκείνες που επικαλούνται απειλητικά το συναίσθημα μοναξιάς : στην ηλικία σου ποιον/αν νομίζει ότι θα βρείς; Θα μείνεις μόνος/μόνη
όσοι/ες σας προσβάλλουν, σας προκαλούν ενοχή και ντροπή για τις επιλογές σας «Α, δεν έχετε ζωάκι; Και δεν υιοθετείτε καν ένα γατάκι; Πωπω πόσο άκαρδος! Η…”γιατί δεν παίρνετε αυτό το φυλλάδιο για την θρησκευτικές μας απόψεις; Είναι δωρεάν! ” “Θα πάρετε ένα δωράκι; ( στο μετρό και στο Σύνταγμα) Δεν πληρώνετε, τζάμπα είναι!
Οσους και όσες σας προκαλούν το φιλότιμο: “ευτυχώς που έχουμε και σένα και μας ξελασπώνεις”

Τί μπορείτε να κάνετε;
Να είστε ήρεμοι, να μιλάτε χωρίς να φωνάζετε, αν κατηγορείσθε πείτε ότι αποδέχεσθε τον εαυτό σας όπως είναι, « αυτό θέλω κι ας κάνω λάθος, κάνω ό,τι μπορώ κι αν δεν σου αρέσει κάνε ό,τι νομίζεις» Και όπως στις περισσότερες περιπτώσεις των σχέσεων, ένα μικρό ή μεγάλο…”Οχι”!