Από τα μικρά…προκύπτουν τα μεγάλα! Ιούνιος 2017

Μικρές ιστορίες από την σελίδα μου selftherapy στο facebook

τί δεν καταλαβαίνεις;
Πάρα πολλοί άνθρωποι απλά θέλουν να μιλήσουν, δεν έχουν πρόθεση να πάρουν αποφάσεις για τα προβλήματά τους. Ας γίνουμε μόνο καλοί ακροατές, εκτός κι αν έχουμε το σύνδρομο του σωτήρα, αν νιώθουμε ενοχικά το χρέος να βρούμε οπωσδήποτε λύσεις στους άλλους, να τις υποστηρίξουμε μέχρι τελικής πτώσης, γιατί, διαφορετικά, τί αδέλφια, τί φίλοι, τί συνεργάτες είμαστε αν δεν “ταυτιστούμε” με αυτούς που αγαπάμε; Ισως είναι ήδη στην εμπειρία μας ότι άθελά μας γίναμε πολύ δυσάρεστοι, ίσως και φορτικοί, ίσως… εμμονικοί γιατί αυτός που έχει το πρόβλημα ήθελε μόνο να μι-λήσει και όχι να το λύσει!

Κάθε εμπόδιο για καλό;
Η ” αν θέλεις κάτι πολύ, το σύμπαν θα συνωμοτήσει για να το έχεις”, το είπε ο Κοέλο και έχει κυκλοφορήσει σε άπειρες χιουμοριστικές παραλλαγές!
Τώρα είναι άλλο θέμα αν θέλουμε να χαστουκίσουμε όποιον εκλογικεύει επίμονα τα εμπόδια και την ατυχία αλλά κι εκείνον που ισχυρίζεται ότι φταίμε αν δεν έχουμε αυτό, εκείνον ή εκείνη που θα θέλαμε διότι δεν πιστέψαμε στις συμπαντικές συνομωσίες!

Εκδίκηση: δυο πιάτα που δεν τρώγονται κρύα
“Οταν καταστρώνεις σχέδια εκδίκησης, φρόντισε να ανοίξεις δυο τάφους αντί για έναν “( κινέζικη παροιμία).
Φαίνεται ότι βλέπουμε την αλήθεια μόνο αφού μας έχει προσπεράσει. Οταν τα γεγονότα συμβαίνουν έχουμε περιορισμένη ορατότητα, επειδή όσα έχουμε διδαχθεί στη διάρκεια του βίου μας τα ξεχνάμε κι έτσι επαναλαμβάνουμε τα λάθη μας συχνά επακριβώς. Αν π.χ κάποιος μας κάνει κακό, καταστρώνουμε ευθύς αμέσως ένα φανταστικό σχέδιο εκδίκησης, το οποίο βεβαίως έχουμε επαναλάβει στο μυαλό μας τουλάχιστον άλλες 614 προηγούμενες φορές, πιστεύοντας ότι αυτή τη φορά θα πάρουμε χαρά και ικανοποίηση, αυτή η φορά δεν είναι σαν τις άλλες. Κι όμως ετοιμάζουμε ακόμη μια πικρία…”
( Από την “Μωρία των Ανοήτων” Robert Trivers)

Εντάξει, μην τρελαθούμε κιόλας!
Οτι πάντα υπήρξαμε τίμιοι, ειλικρινείς και αδέκαστοι!
Ποτέ μα ποτέ δεν εξαπατήσαμε και φυσικά δεν πληγώσαμε ποτέ κανέναν, ούτε φέραμε κάποια κατάσταση στα άκρα. Εννοείται ότι ουδέποτε ξεσπάσαμε, δεν πέσαμε ούτε μια στιγμή λιγάκι χαμηλά, κανένα λάθος άξιο συζήτησης δεν χαρακτηρίζει τη ζωή μας! Οσο για την συγγνώμη, έχουμε μεγάλη καρδιά! Ολους τους συγχωρούμε και όλους τους ευλογούμε για τα εναντίον μας αδικήματα, λες έχουμε το manual της καλής συμπεριφοράς εκ γενετής και με όλα τα συνοδά ανταλλακτικά!
Και τέλος πάντων ποιοι είναι όλοι αυτοί οι άλλοι που κυκλοφορούν ανάμεσα σε μας, τους αθώους, τους απονήρευτους, τους αγαπησιάρηδες;
Ολοι κατά καιρούς έχουμε φερθεί και άσχημα. Ας μας ευχηθούμε να μην είναι επαναλαμβανόμενα ή τα μοναδικά χαρακτηριστικά μας. Αρκεί να παίρνουμε την ευθύνη και να προσπαθούμε για την διόρθωση.Οσο για το τίμημα; Ασφαλώς είναι πληρωμένο ακριβά.