Μπορώ να αλλάξω τον σύντροφό μου; Αύγουστος 2016

Η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι αλλάζουν, κάτω από προϋποθέσεις ή πρωσωικές συνθήκες , συνήθως πολύ ή λίγο δύσκολες.ισως τότε να έχουν κίνητρο αλλαγής, να δουν και να αποδεχθούν ότι μια πεποίθηση ή συμπεριφορά υπήρξε πιο πολύ ζημιογόνος παρά ωφέλιμη στις σχέσεις τους και τους προξένησε πόνο.

Οι άνθρωποι αλλάζουν αν δώσουν νόημα στον πόνο που τους διέτρεξε ή αν έχουν ενσυναίσθηση για τον πόνο του διπλανού τους. Πράγμα όχι και πολύ εύκολο σε μια κοινωνία που έχουμε συνηθίσει να ρίχνουμε το φταίξιμο στους άλλους. Αν όμως καταφέρουν να βγάλουν χρήσιμα συμπεράσματα, να πάρουν την ευθύνη του όποιου λάθους τους μπορούν να κάνουν ακόμη και στροφή, αλλάζοντας βεβαίως τη συμπεριφορά τους και όχι μόνο τις πεποιθήσεις τους. Η θεωρία δεν μετριέται ως αλλαγή!

Αν οι αν οι άνθρωποι αλλάζουν, τότε μπορώ να αλλάξω τον σύντροφό μου

Εδώ θα ακουστεί ένα ηχηρό “Οχι δεν μπορείς” Και ο λόγος είναι ότι η συζήτηση, το κήρυγμα, η πίεση ή ο καυγάς ποτές δεν άλλαξε στ΄αλήθεια κανένα. Οι περισσότεροι προσποιούνται ότι άλλαξαν και φυσικά με την πρώτη ευκαιρία θα επανέλθουν στα παλιά μοτίβα, στις παλιές πεποιθήσεις και στις συμπεριφορές τους. Μπορεί να υπομένουν, να ανέχονται για διάφορους λόγους, κυρίως για να μην μείνουν μόνοι ή για να μην αντιμετωπίσουν το κενό και το κοινωνικό περιβάλλον αλλά αυτό όχι μόνο δεν είναι αλλαγή και φαίνεται. Διαχέεται στην ατμόσφαιρα, δημητηριάζει τη ζωή και τη συνύπαρξη.
Οι σχέσεις σήμερα είναι ισότιμες, αντέχουν όμως συζητήσεις και διαπραγματεύσεις και κυρίως όρια. Χωρίς απειλές και εκβιασμούς. Η προειδοποίηση δεν ανήκει στη σφαίρα της απειλής, μιας και τα διαζύγια ή οι χωρισμοί είναι ελεύθεροι. Αν όμως ο ένας από τους δυο συντρόφους προειδοποιήσει για τις συνέπειες μια δυσάρεστης συμπεριφορά τους άλλου, θα πρέπει να είναι και συνεπής, πρέπει να το τηρήσει. Διαφορετικά θα είναι αναξιόπιστος. Χρειάζεται σοβαρή προετοιμασία για να είναι κάποιος έτοιμος να βάλει όρια και να προειδοποιήσει και στο μέλλον δεν θα ανεχθεί εκείνη ή την άλλη συμπεριφορά. Η παλινδρόμηση κάνει περισσότερη ζημιά παρά όφελος.

Στις σχέσεις χωρίς γάμο, ένας αξιόπιστος τρόπος για να δούμε αν αλλάζει ο σύντροφος είναι και η συμβίωση. Οι υποσχέσεις μπορεί να είναι πλούσιες αλλά συχνά είναι….άνθρακες ο θησαυρός.

Η πολλή ανάλυση επίσης δεν ωφελεί τις αλλαγές

Ας διαλέξουμε ποια είναι τα βασικά , ο καθένας έχει τις δικές του προτεραιότητες, για τα οποία δεν κάνουμε πίσω και τα υπόλοιπα ας τα αποδεχθούμε. Πολλοί μπερδεύονται μεταξύ του “ανέχομαι” και “αποδέχομαι”. Ολοι θεωρούμε την διαφορετικότητα στα μικρά, μη σημαντικά πράγματα, σεβαστή αλλά λίγοι την αποδέχονται. Ζητήματα ελευθερίας και αυτοσεβασμού δεν δείχνει να είναι διαπραγματεύσιμα. Για παράδειγμα αν ο ένας είναι πολύ κοινωνικόις και ο άλλος διαμαρτύρεται γι αυτό, η διαμάχη μπορεί να πάρει της διαστάσεις της καταπίεσης , κοινώς “καλούπωμα”.

Μ΄αγαπάει, δεν θα φύγει από κοντά μου

Ας μην το θεωρήσουμε και τόσο σίγουρο. Πολλοί είναι αυτοί που αγάπησαν παράφορα και με μεγάλη διάρκεια αλλά την έξοδο του Μεσολγγίου κάποια στιγμή την έκαναν, αφήνοντας άναυδο τον/ την σύντροφο. Χώρια που είναι και εκμετάλλευση μια τέτοια πεποίθηση!

Μήπως όμως έχεις να αλλάξεις κι εσύ και όχι μόνο ο/η σύντροφος;

Με το πλήρωμα του χρόνου, έρχονται αλλαγές στη ζωή τέτοιες που χρεάζεται να κάνουμε προσαρμογές, αναθεωρήσεις, ανακατατάξεις, να αλλάξουμε τους “όρους της σύμβασης” και να δρομολογήσουμε αλλιώς τα πράγματα. Για παράδειγμα η απόκτηση ενός παιδιού, η ανάληψη μια πιο απαιτητικής εργασίας ,η ηλικία και η κούραση καθώς μεγαλώνουμε. Το να παραμένει στις αρχικές του θέσεις κάποιος, στα προνόμια μιας παλιάς κατάστασης, είναι μια βόμβα στα θεμέλια της σχέσης που δεν θα αργήσει να εκραγεί.

Γιατί να αλλάξω εγώ και όχι εκείνος ή εκείνη;

Η απάντηση είναι ότι κάποιος κάνει το πρώτο βήμα στην αλλαγή, ως δείγμα καλής θέλησης και εφόσον πιστεύει σ΄αυτή τη σχέση. Ο ανταγωνισμός δεν ωφέλησε ποτέ κανένα ενώ η ευθύνη πολλούς!