Και όμως υπάρχει Καλοσύνη

Στην ζωή σπάνια αποδεχόμαστε ότι …κυκλοφορεί ανάμεσά μας η αρετή της καλοσύνης. Πιο πολύ πιστεύουμε ότι στις μέρες μας δεν υπάρχει. Σε μια τέτοια πεποίθηση “βοήθησε” και η επιστήμη της Ψυχολογίας. Συνήθως κατατάσσει” την καλοσύνη στις άμυνες, στο μαζοχιστικό άξονα ή ως κάλυψη άλλων, σκοτεινών τάσεων και διαθέσεων….ψάχνει να βρει ρωγμές και ανισορροπίες…ότι δεν μπορεί, δεν είναι δυνατόν, κάτι κρύβει ο καλός άνθρωπος!

Με μια τέτοια πεποίθηση, ανοίγουμε την πόρτα στην μοναξιά, ότι κανένας στ΄αλήθεια δεν είναι πραγματικά καλός, ψάχνουμε με σκεπτικισμό τα κίνητρά του.
Επιτρέποντας στον εαυτό μας να πιστέψουμε “και όμως υπάρχει καλοσύνη” θα αφεθούμε στο χάδι της, στη ζεστασιά και την ασφάλεια του καλού ανθρώπου.