Πώς να γίνω διεκδικητικός;

Μια «σωστή» διεκδίκηση ξεκινά πάντα σε α΄ενικό πρόσωπο « θέλω, θα ήθελα» και όχι π.χ «τί γνώμη έχεις για εκείνο ή το άλλο θέμα, κάποιοι εδώ μέσα θέλουν…»

Υποστηρίζετε τα δικαιώματά σας σε κάθε επικοινωνία ή αντίθετα υποχωρείτε, κλείνεστε στον εαυτό σας και προσπαθείτε να αποφύγετε μια πιθανή σύγκρουση;
Επικοινωνείτε με τόσο σεβασμό στους άλλους όσο και για τον εαυτό σας, βάζοντας τα όριά σας με σαφήνεια, ευθύτητα και ηρεμία;
Είστε ειλικρινής, εκφράζετε τα συναισθήματα και τις ανάγκες σας με ήρεμο τρόπο;
Χρησιμοποιείτε επιχειρήματα με γνώση και λογική ή αντίθετα ξεκινάτε ένα διάλογο χωρίς δομή, υποστήριξη και αίτημα;
Ζητάτε βοήθεια όταν την χρειάζεσθε ή αποφεύγετε με το πρόσχημα να μην επιβαρύνετε τους άλλους, ενώ ουσιαστικά νιώθετε φόβο μη χάσετε την αποδοχή τους;
Μιλάτε με ευθύτητα και αμεσότητα στην επικοινωνία σας;
Αν κάποια από αυτά δεν σας συμβαίνουν μάλλον διστάζετε να υποστηρίξετε τα δικαιώματά σας και το πιο πιθανό είναι να γίνει πολύ γρήγορα αντιληπτό και από τους άλλους.

Μήπως έτσι γίνομαι επιθετικός;
Αν χρησιμοποιείτε σκληρή, ειρωνική ακόμα και σαρκαστική γλώσσα, μάλλον γίνεστε επιθετικός. Ίσως αυτό συμβαίνει γιατί νιώθετε άβολα για να ζητήσετε αυτό που θέλετε, θα προτιμούσατε να είναι… αυτονόητο και να συμβεί με ένα μαγικό τρόπο. Ισως θα θέλατε να ξέρει ο συνομιλητής σας, ο σύντροφος ο φίλος σας τι πρέπει να κάνει με σας και για σας χωρίς να… εκτεθείτε . Μάλλον σας είναι δύσκολο να ζητήσετε με ευθύτητα και ηρεμία αυτό που θέλετε, ανησυχείτε μήπως η σύγκρουση έχει κακά αποτελέσματα.
Αν πάλι απαιτείτε να γίνει κάτι που ο συνομιλητής σας δεν θέλει, επειδή έχετε αγανακτήσει με την επαναλαμβανόμενη δυσάρεστη συμπεριφορά του, μάλλον θα χρησιμοποιήσετε επιθετική και καυστική γλώσσα. Θα χρειασθεί να θυμάστε ότι στις σχέσεις, αν δεν παίρνουμε αυτό που θέλουμε και το θεωρούμε τόσο σημαντικό που να μας χαλάει την ποιότητα της ζωής μας, έχουμε εμείς την υποχρέωση να πάρουμε τις όποιες αποφάσεις και όχι να δώσουν υποχρεωτικά οι άλλοι αυτό που αναζητούμε.

Μήπως γίνομαι παθητικός;
Αν νιώθετε συχνά άγχος και πίεση επειδή οι άνθρωποι γύρω σας απαιτούν τον χρόνο, την προσοχή σας, τα χρήματα, τα συναισθήματά σας όπως και όποτε αυτοί θέλουν, τότε μάλλον τους έχετε δώσει την βεβαιότητα ότι… εφημερεύετε γι αυτούς, ότι είστε διαθέσιμοι χωρίς όρους και όρια, όταν, αν και εφόσον θέλουν κάτι από σας.
Αν δεν εισπράττετε ικανοποιητική ανταπόκριση και συχνά χρησιμοποιείτε το επιχείρημα «είμαι δοτικός άνθρωπος» σκεφθείτε γιατί οι άλλοι διαλέγουν εσάς για να μην είναι δοτικοί ενώ με κάποιους άλλους είναι;
Αν διαπιστώνετε ότι δεν έχετε χρόνο για τον εαυτό σας ενώ έχετε άφθονο διαθέσιμο για τους απαιτητικούς ανθρώπους γύρω σας, μάλλον έχετε δημιουργήσει ψευδείς εντυπώσεις για λόγους που αφορούν εσάς και όχι τους άλλους.
Αν συχνά ψάχνετε απεγνωσμένα για δικαιολογίες για να μην συμμετάσχετε σε εκείνη την ανιαρή συγκέντρωση ή να πάρετε ένα καφέ με τον φίλο/ φίλη που θα σας πρήξει άλλη μια φορά με τα αδιέξοδά του/της, μάλλον έχετε δώσει την εντύπωση ότι έχετε αξόδευτο χρόνο που οι άλλοι μπορούν να τον αξιοποιήσουν.
Αν ξεκινάτε ένα θέμα συνομιλίας με στόχο να βρεθεί μια αμοιβαία ικανοποιητική λύση και εσείς ή ο συνομιλητής σας δεν παραμένετε στο θέμα αλλά παρασύρεστε σε άσχετες με το ζήτημα κουβέντες ή εμπειρίες του παρελθόντος, τότε μάλλον αποφεύγετε να φτάσετε στην «καρδιά» του προβλήματος.

Μήπως γίνομαι παθητικο-επιθετικός;
Είναι πολύ συχνή αυτή η συμπεριφορά, όπου κάποιος ανέχεται για μεγάλα διαστήματα μια δυσάρεστη και επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά, δεν τολμά να την φέρει με ευθύτητα ως θέμα συζήτησης, έχει αναπτύξει περισσότερο τον εξωτερικό έλεγχο και καταφεύγει στον… πλάγιο λόγο, στις γνωστές «μπηχτές» σε άσχετο χρόνο και χώρο. Π.χ Πόσο καλός είναι ο σύντροφος της Ελένης, την βοηθά σε όλες τις σπιτικές δουλειές, τη στιγμή που ο δικός σας σύντροφος απολαμβάνει ποδόσφαιρο στην τηλεόραση. Η «πρέπει να προσέχει κανείς ποιόν επιλέγει στη ζωή του και ποιόν εμπιστεύεται» αντί του « νιώθω απογοήτευση, συναισθηματική απόσυρση και νομίζω ότι έχω χάσει ένα κομμάτι της εμπιστοσύνης μου για σένα»