Τι σημαίνει αγάπη;

Η αλήθεια είναι ότι η αγάπη είναι ένα φαινόμενο γεμάτο μυστήρια! Σχεδόν κανένας σοφός δεν έχει καταλήξει σε ένα πλήρες περιεχόμενο για όλα τα είδη των σχέσεων στα οποία οδηγεί η αγάπη. Μερικές φορές οι φιλοσοφικές προτάσεις  είναι αντιφατικές και σχετικές με την ιδεολογική θεωρία που τις προτείνει, πελαγώνουμε μεταξύ της αγάπης για τους άλλους και της ανάγκης να αγαπούμε και τον εαυτό μας, μπερδευόμαστε για το πού πού αρχίζει και πού τελειώνει ο εαυτός και οι άλλοι γύρω μας.

Η θρησκευτική μορφή της για παράδειγμα προτείνει μια αγάπη χωρίς όρια, συχνά εννοεί τον αλτρουισμό και την ανοχή και ακόμα πιο συχνά περιέχει στοιχεία υπακοής και περιορισμό της ελευθερίας, πρόταση που δημιουργεί συναισθήματα πίεσης και δυσφορίας.

Το πολύμορφο περιεχόμενο της αγάπης συχνά μπερδεύεται με τον σκοπό που υπηρετεί με την προσωπική απόλαυση, την ικανοποίηση αλλά και την απομάκρυνση των φόβων μας.

Αγαπώ τη μουσική και τα τραγούδια, αλλά αγαπώ τα μάτια σου ή το σώμα σου μας παραπέμπουν κατευθείαν σε φαντασιώσεις απόλαυσης.
Σ΄αγαπώ γιατί μου φέρεσαι όμορφα, γιατί με φροντίζεις κλπ συχνά σημαίνουν ικανοποίηση.
Σ΄αγαπώ γιατί δεν θέλω να είμαι μόνος, δεν μου αρέσει η μοναξιά και τότε η αγάπη περιέχει την προσωπική μας πρόθεση να απομακρύνουμε τους φόβους μας. Αναζητώντας την επαφή και την επικοινωνία με τους άλλους με κάθε τρόπο μπερδεύουμε την αγάπη με τον φόβο.

Μια προσπάθεια κατανόησης της αγάπης είναι και ο διαχωρισμός της σε επιμέρους μορφές της: Φιλική- Ερωτική- Μητρική- Θρησκευτική κλπ.

Η Ψυχολογία προσεγγίζει τον ορισμό της αγάπης και ειδικά της αγάπης του ζευγαριού με γνωστικούς όρους και κοινωνικούς σκοπούς, θεωρώντας την μια κυκλική εξελικτική διαδικασία που περιέχει την αμοιβαιότητα. Μια ισχυρά αποδεκτή ψυχολογική πρόταση είναι όταν η αγάπη, σε όλες τις μορφές της, είναι γόνιμη αν περιέχει τρία βασικά χαρακτηριστικά:
Οικειότητα
Πάθος
Δέσμευση
Ακόμα και αν λείπει το στοιχείο αμοιβαιότητας, για παράδειγμα ένας εργαζόμενος που αγαπά τη δουλειά του, δεσμεύεται και επενδύει πάθος σ΄αυτήν.

Το πιο ξεκάθαρο νόημα της αγάπης είναι προσωπικό και βρίσκεται στο τι εννοεί ο καθένας από μας. Και εδώ χρειάζεται η αυτοπαρατήρηση, με κάθε ειλικρίνεια και αυτοαποδοχή.
Το νόημα της αγάπης έχει σχέση με το επίπεδο αυτογνωσίας μας, την ωριμότητα, τα κίνητρα αλλά και τις γενικότερες γνώσεις και εμπειρίες μας. Η νοοτροπία, οι αντιλήψεις, οι αξίες, τα στερεότυπα, οι κοινωνικές κατασκευές είναι κίνητρα που δίνουν διαφορετικά νοήματα στην έννοια αγάπη.
Όμως , ένας παράγοντας δείχνει να είναι απόλυτα απαραίτητος, η προσπάθεια. Η αγάπη δεν συμβαίνει από μόνη της. Χρειάζεται προσπάθεια και αμοιβαία πειθαρχία για να συμβεί. Η αγάπη του εαυτού τόσο όσο και των άλλων περπατούν χέρι- χέρι με πειθαρχημένη και αμοιβαία φροντίδα. Ειδικά η αμοιβαία πειθαρχία δείχνει να είναι η μόνη ικανότητα που οδηγεί το Εγώ για να γίνουμε Εμείς.